In een wereld waar iedereen steeds meer zijn eigen weg gaat, zie ik dans als een manier om mensen weer dichter bij elkaar te brengen. Geen grote theorieën, maar gewoon: samen zijn, iets voelen, elkaar even echt zien. Met mijn werk wil ik ruimte maken voor ontmoeting, herkenning en een beetje reflectie – zonder dat het zwaar wordt. Mijn voorstellingen hebben een eigen stijl en draaien om wat ons mens maakt: contact, verbinding en soms ook frictie. Wat gebeurt er als relaties wankelen? Hoe vinden we elkaar dan terug? Ik wil dat het publiek geraakt wordt, ja – maar vooral ook: “Hé, dit herken ik!” Niet door het allemaal te snappen, maar door het te voelen.